Wstępu tytułem
Minął kolejny zapracowany tydzień, a jednak... udało mi się. Córka znowu zawaliła, ale odgraża się, że już wkrótce siądzie do Warbanda i mnie przegoni - uwierzcie - tak się stanie.
 |
| Niby wygląda beznadziejnie, ale z odległości 50 centymetrów jest super. :) |
Słowo na dzień dobry
Minął pierwszy tydzień. O dziwo mi udało się zrobić to, co zamierzałem. Natomiast, o dziwo!, Młoda nie podołała. Tak to jest zostać pokonanym przez szkołę...
Muszę powiedzieć, że problemem wydruków 3D jest niesamowita ilość detali. Było wybrać szkielety...
Zdjęcia poniżej.
Artyleria Krasnoludów Pagórkowych
 |
| Jak ślicznie widać, że to wydruki 3D. |
Dzisiaj w gdyńskim Dragonie miał odbyć się pokaz rozgrywki w Argatorię, ale się nie odbył, bo, jak rzucił ktoś z sali, "Filipa dzisiaj nie będzie". :)
 |
| Sklepowa(?) armia. |
Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego wydaje się świetnym dniem, by reaktywować bloga. Na dodatek znowu mam plany! Tym razem kręcą się one wokół armii w skali 10mm. O dziwo nie będzie to Warmaster, którym fascynowałem się lata temu (muszę przyznać, że wciąż czuję miętę do tego systemu), ale Warband Pendrakena. Więcej informacji, mam nadzieję, wkrótce.
W swoich zbiorach mam bowiem modele do większości możliwych gier*. No właśnie - mam modele, ale to wszystko - leżą niepomalowane i nie są grane. Czas coś z tym zrobić i od pewnego czasu coś faktycznie z nimi robię, ale... ze względu na nadmiar modeli i pracę jest to zbyt chaotyczne.
Wiem, że noworoczne planowanie mija się zazwyczaj z celem, bo jest zbyt niekonkretne, bez międzycelów i ram czasowych. Stąd w tym roku nieco inne podejście. Mam zamiar planować w zorganizowany sposób cele, które są realne do osiągnięcia. W 2022, jako plan minimum, zamierzam pomalować:
Nadeszła wiekopomna chwila prezentacji zawodników nowej odsłony Opowieści Trzech Graczy i ich zamierzeń na najbliższe miesiące. Będzie nudno jak zwykle. Czarek skoncentruje się na udowadnianiu, że zanurzenie figurek w farbie (ewentualnie użycie trzech kolorów) to malowanie. Patryk będzie starał się zaimponować dziewczynom swoimi dotychczasowymi modelami (jełop, w ludki bawią się tylko geje i podstarzałe pierdoły; hmmm...). Wojtek pójdzie w technikalia i narzekanie na rzeczywistość zostawiając garść wymówek na przyszłe wpisy. Zanurzcie się w Opowieść Trzech 
Stało się! Kolejny raz grupa nieudaczników chce podzielić się z trzema* czytelnikami tego bloga 
Producent: Games Workshop (albo jakaś spółka córka)
Warhammer 40,000 to, po Warzonie, pierwsza gra figurkowa, z którą miałem do czynienia. Stąd, chociaż grywałem sporadycznie, żywię do niej ciepłe uczucia. Przyznaję, że zasady W40k zawsze uznawałem za słabe - zwłaszcza w porównaniu z Warzonem (tym starym) wydawały mi się dramatycznie przestarzałe. IGOUGO i brak możliwości reakcji w turze przeciwnika nie składały mi się w dobry pomysł na grę. Stąd ostatnie zapowiedzi z Adepticonu powitałem z duża dozą nadziei. |
| 2 Slaughter Priesty w 1. |
 |
| Judaszek Machabeuszek - mały żydowski rzeźnik. |
Okazało się, że liderem naszej "zabawy" jest Czarek, który, w przenośni i dosłownie, wypluwa kolejne modele. Pozostałe dwa ciapciaki (Paweł i ja) nie malują, bo w odróżnieniu od Czarka, mają świetne wymówki. Te wymówki to praca, praca i praca. Nudne i smutne. No dobra - ja jeszcze jestem chory, ale to tylko wymówka!, by nie pracować.
Jesteśmy trzy torpedy modelarskie. Czarek napindala czterema kolorami. Paweł próbuje trzymać poziom. Ja staram się malować, a wychodzi jakaś pacianina upośledzonego ślepca. No ale co tam. Wszyscyśmy radzi, że cokolwiek robimy. Bez tej zabawy byśmy jedynie stękali, że nie malujemy i dalej nie malowali.Chłopaki się do mnie nie odzywają, a jak już, to raczej na tematy dalekie od malarskich. Takie tam męskie tematy jak: